Ferenc Snetberger in concert met Markus Stockhausen
Portret van de Hongaarse gitarist Ferenc Snetberger met een concertopname uit het Jazz Festival van Santa Teresa di Gallura in Sardinië, Italië gemaakt in 2008 door NPS programmamaker Gustavo Pazos . Tijdens dit festival speelde hij in duo met de Duitse trompettist/componist Markus Stockhausen. De tweede concertopname van vanavond is gemaakt tijdens de 23e editie van het Nijmeegse festival de Music Meeting in 2007. Hier wordt Ferenc Snetberger bijgestaan door de Noorse contrabassist Arild Andersen en de Italiaanse drummer/percussionist Paolo Vinaccia.
“Tango uit Uruguay?” De meeste tangoliefhebbers hebben er geen idee van dat Montevideo voor de tangotraditie vrijwel even belangrijk is als Buenos Aires. Ten onrechte, want groot is bijvoorbeeld de invloed van de zwarte muziek, die nakomelingen van Afrikaanse slaven meenamen naar de oostelijke oever van de Rio de la Plata (de grensrivier tussen Uruguay van Argentinië). Anders dan in Buenos Aires, zijn de Afro-tradities in Montevideo nog steeds zeer levendig, mede omdat de bevolking van Montevideo voor 10 % uit nazaten van de slaven bestaat. De eigen tradities zijn al ruim anderhalve eeuw geleden getransformeerd tot de Candombe, een nog steeds springlevend Afro-Uruguayaans muziekgenre.
Verder in deze docu de plattelands-milonga’s van gitaarvirtuoos Julio Cobelli en diens ontroerende vader Floro. En een jamsessie met o.a. de spectaculaire payada-zangeres Mariela Acevedo. Allemaal muziekgenres die het werk hebben beïnvloed van bandoneonist/componist Dino Saluzzi, die volgende week door de NPS zal worden geportretteerd.
Netsayi werd in 1973 in Engeland geboren, en verhuisde op haar 7e naar Zimbabwe – ze groeide op in de hoofdstad Harare en kwam als 23-jarige terug in Engeland voor een filmstudie. Maar het werd al snel duidelijk dat de muziek haar veel meer trok. Ze leerde de mbira spelen, de Zimbabwaanse duimpiano. Daarnaast ontwikkelde ze zich als zangeres en gitariste, en schreef ze teksten die als basis gingen dienen voor haar liedjes. Haar werk valt eigenlijk niet in een hokje te passen – het is niet Afrikaans, niet Engels. Ze is geen vertegenwoordiger van ‘zwarte muziek’ , waarbij je denkt aan soul, R&B of jazz. Netsayi’s muziek heeft eigenlijk al die invloeden in zich. Haar inspiratie ligt in de muziek uit haar jeugd: de westerse genres die ze op de radio hoorde en de lokale hits uit Zimbabwe, Zuid Afrika en Zaire. Musici als Stella Chiwese, Oliver Mtukudzi en Thomas Mapfumo hebben haar muziek natuurlijk ook beinvloed. Meer:
Nieuwe mix van de concertopname van Lisandro Adrover Kwintet & het Metropole Orkest op 5/12/08 in het Amsterdamse Muziekgebouw aan het IJ. Bandoneonist/arrangeur/componist en orkestleider Lisandro Adrover (1945) vertegenwoordigt de traditie en de grandeur van weleer. Zijn eigen kwintet bestaat uit piano, viool, gitaar, bas, dat hij net als andere orkesten, zoals in Argentinië gebruikelijk, vanachter zijn eigen bandoneon dirigeert. En hij is vermaard om het vakmanschap waarmee hij zijn ensembleleden en orkestmusici laat zingen op hun instrument. Adrover oogst grote erkenning voor zijn eigen tango’s, maar zijn grote kracht ligt in het eigenzinnig en vernieuwend bewerken van de zgn. ‘klassiekers’ van het tangorepertoire. In dit concert zijn daarnaast tamelijk onbekende tango’s van Piazzolla ten gehore gebracht, voor het eerst zelfs sinds de opheffing van diens eigen Típica orkest in 1950. Titels als El Desbande, Se Armó, Marron y Azul, zijn bovendien nooit eerder door zo’n groot orkest uitgevoerd.
De muziek uit Noorwegen is op dit moment behoorlijk toonaangevend. De Noren lopen vooruit in het gebruik van elektronica en ze zijn grensverleggend in hun improvisatie. Noorwegen is op dit moment het hart van de Europese jazzscene.
Brunvoll werkte tijdens haar optreden voornamelijk met sampling technieken en loops, en dat deed Bugge Wesseltoft ook.
“Tegenwoordig hoor je nooit meer ‘s een gezellig tangolied over de prettige gelachtsdelen van een hoertje dat de tango danst.” Nee, als de 19de eeuwse instrumentale voorvormen van de tango door de liederen van Carlos Gardel uit de volkse sfeer zijn gehaald moeten er nog heel wat scabreuze titels en teksten omgevormd worden voordat ze salonfähig worden voor de kwetsbare dochters van de elite en de beschaafde burgerij. De geschiedenis van de tango is er een van vele sociale, muzikale, criminele en politieke invloeden, van vele stromingen en ontwikkelingen, alleen al omdat die geschiedenis zich over een periode van anderhalve eeuw uitstrekt. Vanavond het tweede deel uit de herhaling van een bijzonder NPS- project uit 2008/09 rond het thema Tango. Met reisreportages en interviews, met poëzie en literatuur van Borges en Discepolo (“Tango is het verdriet waarop je kunt dansen.”) en met heel veel muziek maken programmamakers Gustavo Pazos en Jaap Vermeer in Uruguay en Argentinië een historische reconstructie van al die ontwikkelingen vanaf de vroegste tangovormen via het gouden tijdperk en via de dictatuur tot heden. Als opmaat naar enkele speciale concerten. Zeven wekelijkse afleveringen. Dit project werd mede mogelijk gemaakt door het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Mediaproducties.
Maandaavond 22 februari in Radio 6 Live onder meer aandacht voor de nieuwe cd van Pete Lockett’s Network Of Sparks, featuring Bill Bruford , de nieuwe cd van The Konrad Koselleck Big Band, met onder meer Edwin Rutten, Claron McFadden en Ellen ten Damme, en de integrale uitvoering van The Orpheus Suite van Colin Towns, gespeeld door zijn eigen Mask Orchestra .
