9 februari: NPS Wereldsnaren Serie II: Edu Miranda Trio
Vanavond het tweede concert ihkv de NPS Wereldsnaren serie van mandoline speler Edu Miranda uit Brazilië opgenomen op 3 februari jl in het Bimhuis, Amsterdam. In 2007 startte de NPS de muziekserie Wereldsnaren ism De Oosterpoort in Groningen. In het nieuwe seizoen is daar het Bimhuis in Amsterdam bijgekomen als samenwerkend partner. De Wereldsnaren serie bevat concerten met muziek uit diverse muzikale tradities. Tot heden zijn er musici geweest uit onder andere Griekenland, Uruguay, Venezuela, Mali en Tunesië. De nadruk in deze concerten lag vooral op de verschillende traditionele muziekvormen. De serie 2009/2010 bestrijkt een nieuw gebied waarin traditie en nieuwe muziek zich mengen. In het programma van vanavond staat de in Portugal wonende mandoline speler uit Brazilië Edu Miranda centraal.
Edu Miranda geldt als één van de grote mandoline – spelers uit Brazilië en past in het rijtje van musici als Hamilton de Holanda. In Brazilië heeft hij gewerkt met grootheden als Gilberto Gil, Martinho Da Vila. Sinds een aantal jaren woont hij in Portugal en sindsdien heeft hij ook met diverse artiesten uit de Fado traditie samengewerkt zoals Carlos do Carmo. Daarom is het niet vreemd dat hij in zijn muziek de Braziliaanse choro laat klinken naast de fado klanken uit Portugal. Een bijzondere mix waar de virtuositeit van de choro zich vermengt met de melancholiek van de fado. Hij wordt bijgestaan door Tuniko Goulart op gitaar en Giovani Goulart op drums en percussie. Luister terug: hier
De Choro wordt beschouwd als de eerste oorspronkelijk Braziliaanse muziek. Zijn origine gaat terug tot de 19de eeuw toen Europese genres als polkas en mazurka’s in de salons klonken waar de Braziliaanse elite ging dansen. De Braziliaanse High Society wilde natuurlijk alle Afrikaanse aspecten van de Braziliaanse cultuur buiten de deur houden. Brazilië moest als Europa zijn, en alles wat zwart klonk, werd gezien als een aanslag op de “beschaving”. Tevergeefs want musici improviseren graag, en de Europese muziekvormen kregen steeds meer een Braziliaans tintje.
De afschaffing van de slavernij, pas in 1888, veroorzaakte een volksverhuizing van ex-slaven naar Rio de Janeiro. De Afrikaanse en Afro-Braziliaanse manier van leven bepaalde het stadsbeeld van Rio en de gewone man zocht natuurlijk zijn heil en vertier op familiefeesten thuis en op straat.
Hoewel de eerste Choros groepen rond 1880 ontstaan, zal de grote impuls komen rond 1900. Rond 1915 had Rio de Janeiro tal van huizen die “heiligdommen van de bohemiens” genoemd werden. Hier bloeide een nieuw uniek genre door een wederzijdse beïnvloeding van muziek van de ontwortelde Afrikanen uit Bahia en geïmproviseerde melodieën.
Tussen de vele getalenteerde musici die deze festiviteiten bijwoonden zat Pixinguinha- geboren in 1897 en gestorven in 1973- en nog vele anderen. Vanaf dat moment veranderde het culturele leven van Brazilië volledig. En Pixinguinha was de “verantwoordelijk”..om het zo te zeggen en daarom wordt hij beschouwd als de vader van de Choro. Niettemin is de Dag van de Choro in Brazilië de 23ste april, de geboortedatum van Pixinguinha.
